01-06-2012 N12.010

Kinderbeestfeest 

                            Update 25-06

Vrijdag 1 juni Hebben ook wij ons met diversen boten ingezet voor het kinderbeestfeest in Amsterdam. Voor dit feest ook wel Artis Dreamnight genoemd

hebben 1500 vrijwilligers zoals reddingsbrigades, ambulancediensten, politie, brandweer, marine, douane, rondvaartbedrijven en nog velen andere vrijwilligers zich geheel belangeloos ingezet om 3000 visueel gehandicapte kinderen een onvergetelijk avond in Artis te bezorgen.

De kinderen en hun begeleider  werden vanaf diverse plaatsen door de grachten van Amsterdam naar  Artis gevaren en weer terug.  De kinderen die per ambulance en of hulpverlening voertuig werden vervoerd gingen ook met toeters en bellen ( sirene en zwaailichten) Iedere vrijwilliger voelde zich dan ook heel gelukkig om dit voor deze bijzonder kinderen te mogen en kunnen doen

Update 25-06

Paar weken geleden lagen we nog in de grachten van Amsterdam. Op dat moment realiseer je je niet dat er kinderen aanwezig zijn die het einde van de maand niet gaan redden. Ze zouden onderstaand bericht per post naar de klagers over "herrie" in de binnenstad en te hard varende reddingsbrigades/politie moeten  sturen.

Dit kereltje is inmiddels overleden......

Stukje van www.timstar.nl

Dagboek van Tim,

Ook nu al zijn er zeer confronterende momenten. Gister was er zo een. Gister was de ‘Dreamnight at the zoo’. Een initiatief waarbij Artis ‘s avonds open is voor zieke kindertjes en hun gezin. Iets wat wij de afgelopen 2 jaar ook met Tim hebben gedaan. En ook nu stond de uitnodiging bij ons op de kast. Tim vond dit geweldig. Niet zozeer de dieren, die olifanten, leeuwen en tijgers konden hem gestolen worden. Maar de konijntjes, en kuikentjes die er waren en die hij vast mocht houden, daar genoot hij van. Maar het echte hoogtepunt van deze avond waren voor Tim toch wel alle politie, brandweerauto’s en motoragenten die de kinderen met sirenes van het AMC naar Artis brachten. Al die mooie lichtjes, al die geweldige sirenes. Wat hadden wij dit Tim ook gegund. We hebben deze opname elke dag, soms meerdere keren per dag (als de situatie het toe liet) met Tim bij de ambulances gekeken. Daar kreeg ons mannetje geen genoeg van. En wat had hij dit fantastisch gevonden. We konden er gister niet aan ontkomen. Wij zaten even te eten, en precies daar waar wij zaten daar reden alle zwaailichten langs met allemaal blije kinderen, en blije papa’s en mama’s die het ‘ziek zijn’ van hun kind even voor een avondje konden ‘vergeten’ en even plezier konden beleven met elkaar. Tim zat gister niet in die politieauto en ook niet in de brandweerwagen, ook zwaaien naar die motoragent was er niet bij… Nee, Tim lag in zijn IC bed aan de beademing nog steeds te knokken om nog een keer z’n papa en mama in de ogen te mogen kijken…